Η πρόσφατη απόφαση της δημοτικής κοινότητας Διονύσου να καθιερώσει την "Τετάρτη ως ημέρα του δημότη" συμβάλλει στη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία με σημαντικές εκδηλώσεις. Οι δημιουργικές δυνάμεις της λόγιας, της επιστημονικής, της καλλιτεχνικής έκφρασης του δήμου είναι ότι πιο σημαντικό έχει ο Διόνυσος. Η τοπική αρχή -μ' αυτή την απόφασή της- επιχειρεί να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού σε θέματα ενημέρωσης, ποιότητας, πολιτισμού.

Η σύντομη ομιλία με τον πρόεδρο της δ.κ. Διονύσου κ. Τάσο Ι. Μπάση μας δίνει και το στίγμα των προσεχών εκδηλώσεων.

Πώς προέκυψε η ιδέα “Τετάρτη η ημέρα του δημότη”;

"Η περιοχή μας, δυστυχώς, στερείται ενός χώρου συνάντησης και επικοινωνίας των πολιτών. Σκεφθήκαμε, λοιπόν, ένας τέτοιος χώρος ενημέρωσης και ελεύθερης έκφρασης -έστω κι αν δεν ανταποκρίνεται στις πληθυσμιακές ανάγκες του Διονύσου- που να μπορέσει να ευαισθητοποιήσει ακόμη και να προβληματίσει τους δημότες είναι το μικρό πολιτιστικό μας κέντρο και είναι στη διάθεσή τους".

 

Πόσο σημαντικός, πιστεύετε, είναι αυτός ο θεσμός;

"Αυτό το επιβεβαιώνει εμφαντικά η παρουσία του κόσμου. Οι Διονυσιώτες αντέδρασαν τόσο θετικά σαν να περίμεναν, να προσδοκούσαν, αυτού του είδους την ενημέρωση".

 

Πώς γίνεται η επιλογή του θέματος και του ομιλητή, ποιος εισηγείται;

"Η δ.κ. Διονύσου είναι ανοιχτή σ' όλους τους δημότες που επιθυμούν να αναδείξουν κάποιο θέμα είτε λόγω ειδικότητας είτε λόγω ενδιαφέροντος. Θέματα υπάρχουν πολλά, είναι καθημερινά ευρείας επιλογής. Από τις προτάσεις των πολιτών θα εξαρτηθεί και κατά μεγάλο ποσοστό η συνέχιση του προγράμματος. Προς το παρόν φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον".

 

Κύριε πρόεδρε, μια και πλησιάζουμε στο τέλος του χρόνου, ποια ευχή θα κάνατε για να χαρακτηρίσετε το 2016 "Αίσιον και ευτυχές".

"Σε μια τέτοια υφεσιακή περίοδο τι άλλο από το να ευχηθώ υγεία, ειρήνη και με την ελπίδα η ευθύνη όλων μας για να προσφέρουμε ένα αύριο καλύτερο στα παιδιά μας".

 

Πρώτη φιλοξενούμενη η κα Εμιλυ Αθανασιάδου

Πρώτη φιλοξενούμενη του νέου θεσμού "Ημέρα του δημότη" η κα Έμιλυ Αθανασιάδου, ψυχολόγος - ψυχαναλύτρια μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων και της Διεθνούς και της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτών. Το θέμα που ανέπτυξε η κα Αθανασιάδου ήταν: "Ναρκισσισμός: Αγάπη - Έρωτας - Καταστροφικότητα". Πρόκειται για μια πραγματικά διαφορετική προσέγγιση. Ο μύθος του Ναρκίσσου σαγηνεύει την ανθρώπινη φαντασία σε όλες τις εποχές και τους πολιτισμούς.

Η κα Αθανασιάδου στο βήμα: "Η παρουσίαση γίνεται μέσα από τον μύθο του Ναρκίσσου και της νύμφης Ηχούς, παραλλαγή του μύθου από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, το παραμύθι του Antersen "Ο αυτοκράτορας και το αηδόνι", και την όπερα του Zemlinsky "Ο νάνος". Η μελέτη του ναρκισσισμού είναι ενδιαφέρουσα διότι ανακαινεί προβληματισμούς και σε σχέση με την καθημερινότητά μας στην οποία συναντάμε στοιχεία μιας παθολογικά ναρκισσιστικής κοινωνίας, όχι μόνο στην πολιτική ηγεσία ακόμα και σε αυτή τη συμπεριφορά του πολίτη προς τον συμπολίτη του, δηλαδή ενός κλίματος θεοποίησης του ατομικισμού και άκρατου εγωκεντρισμού. Ο φυσιολογικός Ναρκισσισμός στην ψυχανάλυση ορίζεται ως η αγάπη που απευθύνεται στην εικόνα του εαυτού μας.

Αναφορά στον μύθο - όπου ο Νάρκισσος χάνεται μέσα στην τελειότητα του ειδώλου του. Μένει εκστατικός μπροστά στο είδωλό του, την αντανάκλαση του εαυτού του στα νερά της λίμνης και την προσπάθειά του να ενωθεί με τον εαυτό του που καθρεφτίζεται στα νερά, πνίγεται. Λέει χαρακτηριστικά ο Οβίδιος "τούτο που βλέπει το αγνοεί κι όμως αυτό τον καίει και η πλάνη που τον ξεπλανά η ίδια τον μαγεύει". Ο μύθος αφηγείται την απώλεια επίγνωσης εαυτού. Ο Νάρκισσος αφανίζεται επειδή γοητεύεται θανάσιμα από τον αναδιπλασιασμό της εικόνας του, το είδωλό του το οποίο δεν αναγνωρίζει ως είδωλο και δεν αναζητά την σχέση με τον άλλον. Ακινητοποιείται και εγκλωβίζεται μέσα στο είδωλό του κι αυτό τον οδηγεί στην ψυχική και σωματική καταστροφή. Στον παθολογικό ναρκισσισμό το άτομο έχει προβλήματα με την ταυτότητά του -τον παθολογικά μεγαλομανιακό εαυτό του, τον εγωκεντρισμό του, έχει στοιχεία διαταραχής στην αυτοεκτίμηση και αδυναμία να συνθέσει αντιφατικά στοιχεία εαυτού, παρά την κοινωνικά επιφανειακή καλή συμπεριφορά του. Δεν έχει ουσιαστικές σχέσεις με τους άλλους και αδυναμία επένδυσης της σχέσης σε βάθος.

Στον παθολογικό ναρκισσισμό αυτό που ενδιαφέρει είναι οι υπηρεσίες των άλλων, η αυλή τους που θρέφει τις μεγαλομανιακές φαντασιώσεις τους. Η σχέση τους στηρίζεται στην εκμετάλλευση και τη χρήση του άλλου και είναι παρασιτικές. Θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να εκμεταλλεύονται χωρίς καμία ενοχή. Η μεγαλύτερη τραγωδία αυτών των ανθρώπων είναι ότι ζητάνε πολλά ενώ οι ίδιοι είναι ανίκανοι να δώσουν.

Είναι γνωστές οι περιπτώσεις των γονέων που απαιτούν από το παιδί τους να λειτουργήσει σαν την ναρκισσιστική προέκτασή τους. Δηλαδή να εξυψωθούν μέσα από τα ιδανικά παιδιά τους για να αποκαταστήσουν την υποτίμηση που νοιώθουν για τους εαυτούς τους. Η επίγνωση εαυτού γίνεται στην σχέση με τον άλλον.

Στο τέλος της παρουσίασης μέσα από την Όπερα του Zemlinsky φαίνεται με ένα εντυπωσιακό τρόπο, η καταστροφικότητα ναρκισσιστικού ατόμου της Ινφάντα και τον θάνατο του διασκεδαστή νάνου.

 

Ομιλία για τη νόσο του Αλτσχάιμερ

Για τη νόσο του Αλτσχάιμερ ο ομιλητής παιδίατρος κ. Κίμων Τσομίδης, ο οποίος μας ανέπτυξε πως μεγαλώνοντας ένα άτομο παρατηρείται μια φυσιολογική ελάττωση των δυνατοτήτων της μνήμης και πότε η απώλεια της μνήμης είναι ανησυχητική

Μεταφέρω από μνήμης, όσο πιο πιστά μπορώ τι -μεταξύ των άλλων- είπε ο κ. Τσομίδης: "Η 21η Σεπτέμβρη είναι αφιερωμένη στη νόσο Αλτσχάιμερ και τούτο διότι αποτελεί -μεταξύ άλλων γνωστών αιτιών θανάτου- τη "γρίπη" της εποχής των τελευταίων είκοσι χρόνων.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι έχει σαν σύνδρομο κάποιες ιδιαιτερότητες τις οποίες πρέπει να επισημάνουμε:

1. Προσβάλλει άτομα συνήθως άνω των 60 ετών

2. Η έγκαιρη διάγνωση είναι αρκετά δύσκολη, αν όχι αδύνατη.

3. Είναι αργά εξελισσόμενη νόσος (διαρκεί μέχρι και είκοσι χρόνια).

4. Από τα τρία στάδια εξέλιξης της νόσου το μεν δεύτερο διαρκεί τα περισσότερα χρόνια, το δε τρίτο είναι και βαρύτερο, η αντιμετώπιση του οποίου γίνεται σε ειδικά κέντρα.

5. Είναι άγνωστη η αιτία, τουλάχιστον μέχρι τώρα, εκτός από κάποιες περιπτώσεις ατόμων σε οικογενειακό ιστορικό, στα οποία διαπιστώνονται κάποια παθολογικά γονίδια.

6. Θεραπεία της νόσου δεν υπάρχει παρά μόνο κάποια φάρμακα που από τη μια ίσως βελτιώνουν την ένταση κάποιων συμπτωμάτων και ενδεχομένως να επιβραδύνουν κάπως την εξέλιξη.

Από πλευράς παθογένειας έχει επαρκώς μελετηθεί και διευκρινισθεί ο τρόπος έναρξης της βλάβης, η πρώτη εγκατάσταση καθώς και η εξέλιξη των βλαβών που ακολουθούν με την πάροδο του χρόνου. Αρχίζει συνήθως από ένα πυρήνα του εγκεφάλου που λέγεται ιππόκαμπος και επιτελεί την κύρια λειτουργία της πρόσφατης μνήμης και μάθησης.

Συμπτώματα αισθητηριακά (όπως οσφρητικά, οπτικά, ακουστικά, γευστικά κ.λπ.), κινητικά, μαθησιακά, συναισθηματικά, νευροψυχολογικά κ.λπ. εμφανίζονται με την εξέλιξη της νόσου.

Η κύρια βλάβη που προκαλεί την καταστροφή των νευρικών κυττάρων είναι μια πρωτεΐνη που λέγεται αμυλοειδές. Αυτό ενώ θεωρείται άκρως απαραίτητο για την ακεραιότητα και λειτουργικότητα των κυττάρων όταν υπερπαράγεται τα περίσσια προϊόντα κατά την αποδόμησή του δρουν τοξικά και καταστρέφουν τα κύτταρα. Σε όλο τον ερευνητικό κόσμο εργάζονται προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την τοξικότητα αυτών των προϊόντων ώστε να ανασταλεί η εξέλιξη της νόσου, γιατί, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, η θεραπεία δεν φαίνεται να είναι εφικτή. Ίσως μελλοντικά η γενετική επιστήμη με τη μελέτη των μεταλλάξεων των γονιδίων να κατορθώσει πολλά".

Προφανέστατα η συμμετοχή κοινού θα ήταν πιο πετυχημένη -παρά την αθρόα παρουσία και στις δυο εκδηλώσεις- αν ο Διόνυσος διέθετε αίθουσα μεγαλύτερης χωρητικότητας. Έστω, κι έτσι, το αποτέλεσμα ανταμείβει. Κι αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ε τότε, βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.

Να 'χετε, όλοι, μια Καλή Χρονιά.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥ